Prądy w architekturze światowej, czyli nowa epoka w architekturze - modernizm. Lata występowania, charakterystyka, znani architekci.

Prądy w architekturze światowej, czyli nowa epoka w architekturze - modernizm. Lata występowania, charakterystyka, znani architekci.

Ekipa e-architektura.net.pl poleca:

Avenhansen.pl - Najlepsze profesjonalne kursy i szkolenia biznesowe w Krakowie!!

Avenhansen.pl - Najlepsze profesjonalne kursy i szkolenia otwarte oraz zamknięte w Polsce!! Poleca ekipa e-architektura.net.pl.

MasterNET.pl - Najtańsze domeny i przedłużenia w Polsce!! Bez haczyków. Tani i dobry hosting.

MasterNET.pl - Najtańsze domeny i przedłużenia w Polsce!! Bez haczyków. Tani hosting. Poleca ekipa e-architektura.net.pl.

Definicje i oznaczenia modernizmu w architekturze

Jaki nowoczesny ruch panował w architekturze? Czym się charakteryzował?

Pod określeniem modernizm kryje się ogólne określenie prądów w architekturze światowej, które rozwijały się między innymi w latach 1918-1975. Zakładał on całkowite odejście nie tylko od stylów historycznych, ale także od wszelkiej stylizacji.

Architektura modernistyczna oparta była na nowej metodzie twórczej, która wywodziła swoją formę, funkcję oraz konstrukcję budynku prawie tylko z występujących uwarunkowań materialnych. Architekci modernistyczni zakładali, iż o pięknie budynku stanowić możne przede wszystkim jego funkcjonalność, a w każdym razie, że muszą być spełnione wymogi funkcji, którą ma pełnić obiekt. Jednym z naczelnych haseł modernizmu była maksyma Sullivana Form follows function. Tłumaczy się ją jako formę, która wynika z funkcji (albo też forma następuje po funkcji).

Duże znaczenie w tym okresie posiadały również nawołujące do minimalizmu sentencje Miesa van der Rohe Less is more (tłumaczone jako mniej znaczy więcej) i Adolfa Loosa, ornament to zbrodnia. Budynek miał stanowić dzieło abstrakcyjne. Wszelki ornament był całkowicie odrzucany.

Najbardziej znanymi manifestami modernizmu jest 5 punktów nowoczesnej architektury Le Corbusiera oraz Karta Ateńska. Ruch nowoczesny w architekturze nie był zjawiskiem jednolitym, nie posiadał również jednoznacznej ideologii. W obrębie modernizmu charakteryzował się przez kilkadziesiąt prądów, kierunków czy szkół architektonicznych. Rozgraniczenie między kolejnymi prądami modernizmu jest niejasne, różni krytycy wykorzystują np. [Reklama: łazienka] wobec głównego nurtu ruchu nowoczesnego określenie funkcjonalizm bądź racjonalizm, mając jednak na myśli jedynie różne ujęcia dokładnie tego samego zjawiska. Nazwa funkcjonalizm, bardzo często nadużywana, miała przy tym negatywną konotację z technokratyzmem. Modernizm, jako pojęcie szersze, obejmowało bardzo często poza obiektywnym modernizmem także romantyczny modernizm, czyli architekturę, która była ściśle powiązana z indywidualnością twórcy. W obrębie ideologii architektury szeroko rozumianego modernizmu mieści się zarówno sceptyczny humanizm (np. Miesa van der Rohe), ale także i radykalny komunizm (np. H. Meyera).

Nazwa modernizm pochodzi się z francuskiego (a pośrednio z łacińskiego) wyrazu, który oznacza nic innego jak nowoczesność. Definiuje ona stosowny do współczesnych okoliczności sposób działania oraz formę bytu. Jako określenie prądu w architekturze konkurowała z określeniami funkcjonalizm, aktualnie mającym zwykle węższe znaczenie, o racjonalizm, który może jednak definiować także całą racjonalistyczną tradycję w architekturze od dziewiętnastego wieku począwszy.

Wcześniej wykorzystywano również termin architektura nowoczesna, który w szerszym znaczeniu obejmował także postmodernizm.

Precyzyjnym, ale bardzo rzadko wykorzystywanym synonimem modernizmu jest ruch nowoczesny w architekturze. Modernizm w architekturze nie jest tożsamy z wcześniejszym czasowo oraz skrajnie różnym ideowomodernizmem w sztuce czy literaturze, któremu w architekturze odpowiada secesja. Natomiast w języku hiszpańskim bardzo często zwykło się jako modernismo definiować właśnie secesję w architekturze.

Tagi: modernizm, architektura światowa, funkcjonalizm, nowoczesność


Mocowania i balustrady ze stali nierdzewnej wraz z elementami i uchwytami.

Powiązany artykuł: Neogotyk – nowy styl w architekturze mający cechy gotyku.

Brak komentarzy!

 


Zobacz także:

Dwudziestolecie międzywojenne kolejnym okresem w historii modernizmu

Nowocześni architekci lat dwudziestych inspirowali się nowoczesną sztuką, przejmując jej abstrakcyjność. [Reklama: gniazdka elektryczne, mieszkania piastów] Pewna grupa z nich odrzucała całkowicie związek architektury z jakąkolwiek działalnością artystyczną, uważając za zadanie architektury wypełnianie materialnych potrzeb społecznych.

Historia od 1900 roku

Około 1900, kiedy w architekturze kwitła secesja, trwała w Europie bardzo intensywna dyskusja na temat roli architektury oraz architektów we współczesnym świecie. [Reklama: dzień kobiet, gry] Wzrastała krytyka nadmiaru zdobień, a potem samego wykorzystania ornamentu w architekturze. Z kilku perspektyw krytyce poddawana była także architektura dziewiętnastego wieku, za pewnik przyjęta została konieczność wykorzystywania prawdziwych, nie zafałszowanych tynkiem czy malowaniem materiałów (na początku wykluczając jednak wykorzystanie stali i żelbetu).

I woja światowa i jej wpływ na historię modernizmu

Pierwsza wojna światowa przyniosła, poza wielkimi zniszczeniami, także rozwój techniki (między innymi takiej dziedziny jak lotnictwo). [Reklama: projekty domów jednorodzinnych, Organizacja imprez kraków] Dzięki niej zauważyć można także duże przemiany społeczne, w tym rewolucje. Nadzieja na lepszą przyszłość widziana w nowej organizacji społeczeństwa, jak i w technice, umożliwiła modernistom o wiele większą swobodę działania i przede wszystkim pobudziła do wymiany intelektualnej.


Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009